Arromanches :
Mulberry Harbour B (British) "Port Winston"
A Arromanches jusqu à présent on sait admirer les vestiges du Port Artificiel Mulberry Port Winston,se sont les seuls vestiges des deux ports mulberry construits en Normandie par les Alliés encore visionable de nos jours.Les ports artificiels Mulberry étaient le résultat du travail cérebral du premier ministre de l'Angleterre Sir Winston Churchill,le premier ministre Anglais avait toujours tenu en tête qu'une opération de débarquement en France ne pouvait pas réussir sans tenir un Port en Mer en main,conquérir un de ses ports Français prendrait beaucoup trop de temps aux Alliés ,il ne restait qu'une solution possible :On devait transporter edeux ports complets vers la France pour éviter que les Armées Alliés tomberaient sans provisions de divers matériaux.Se project était le project Mulberry qui serait mis en route le 30 mai 1942,bien avant le raid sur Dieppe et bien avant le Jour-J.C'était généralement connu qu'aucun débarquement aurait lieu sans ses ports,une attaque direct sur des ports en mer était irréalisable,on attaquerait par les plages,les ports étaient un problème tactique et les Allemands le savaient,Hitler avait un jour dit "Si nous tenons les ports,nous tenons l'Europe.Le Chef des Opérations combinées Lord Mountbatten était responsable pour l'execution du project Mulberry dans les délais fixé.
foto: Adolf Hitler Lord Mountbatten
En mars 1943 les jétées en mer étaient testées et approuvées.En aôut de la même année les brise-lames qui devaient métriser le eaues traitres du canal et qui seraient conscus de 56 bateaux marchands,4 navires de guerre et deux paquet boats qu'on coulerait devant les côtes Normandes et attachés à deux caissons Phantom étaient également approuvés.
Ce système de brises-lames formé par des blockships avait la prioritée absolue,ses navires navigeraient avec les bateaux de guerre vers un point de rassemblement en pleine mer pour etre apres la formation des têtes de ponts amener aux points d'ancrages prévus ou ils seraient remplis avec du béton et coulés pour finalement servir comme brises-lames.Une fois que ceci serait éffectué on pouvait commencer à ancrer les autres parties du port artificiel.Ses parties seraient contrairement aux block ships remorquées de l'Angleterre vers la côte Française.Pour former les deux ports artificiels au total 147 caissons Phoenix de différents formats et de différentes formes seraient discrètement remorqués vers les côtes Normandes.
Foto la constructio des caissons Phoenix en Angleterre.
Foto: Les vestiges des caissons Phoenix à Arromanches 
60 de ses caissons Phoenix d'un tonnage de 6044 tonnes feraient fonction comme une sorte de régulateurs des marées qui optimisaient le fonctionnement des platformes en acier de chargements et déchargements et en même temps ses Phoenix feraient fonction comme docks d'ammarage ou les bateaux avec un plus grand tonnage pouvaient ammarer et s'abriter.De ses endroits on pouvait aussi en utilisant les grues mettre les petits navires ou véhicules amfibies comme les LCVP's et DUKW's (camion amfibie) et également les pontons flotants (Rhinos)à l'eau.Les lieux d'ancrages pour ses structures de métal et de béton qui allaient formés le port artificiel étaient indiqués avec des codes alfa-numériques comme par example Fantom-5.La structure principal de brises-lames était formée par des caissons crusiformes combiné métallique et béton appelés BOMBARDONS.Ceux-ci ne surviveraient malheureusement pas la tempète du 19-20-21 juin 1944.A Omaha beach les bombardons seraient sous la puissance de la tempète détaché de leurs ancrages et feraient des énormes dégats au port mulberry A,tandis qu'à Arromanches ils ratèrent de peux le port même.La conception et construction des Mulberries étaient une idée strictement Britannique,tandis que le transport des pièces des ports était une entreprise Americo-Britannique,22 des blockships destinés à former les brises-lames Gooseberries étaient Américains.Le seul problème entre les deux nations serait uniquement de titre administratif,les Américains trouvèrent la complexitée de bureaux et commandants divers par lesquels tout demandes devaient passer avant leurs éxecutions,une perte de temps et ne comprennaient pas l'importance de garder se project des Mulberries secret.Les Américains au début étaient sceptiques vis à vis du concept et l'optimisme qu'avaient les Anglais vis à vis des ports Mulberry.
Schilderij : Het transporteren en zinken van Phoenix caissons te Arromanches.
Mais sur le terrain l'entreprise complète conduisat les hommes à des amitiées profondes dans un ésprit de compétition seine.Les Américains seraient les premiers à mettre en route leurs jetées pour LST's.Le Mulberry Omaha était trois jours en avance sur le planning prévu par les Anglais.
LA CONSTRUCTION DES PORTS MULBERRY :
La construction des ports Mulberry faissait partie intégral du planning d'invasion de la SHAEF,au départ de la flotille d'invasion,celle-ci serait suivie de tout pret par la flotille transportant les componants nécessaires à la construction des ports mulberry de l'autre côté de la Manche,la construction des Mulberries démarerait le plus vite possible apres l'invasion,pour que les troupes qui seraient en train d'avancer vers l'interieur des terres seraient au plus vite ravitailler en matériaux nécessaires à la Victoire.
De aanbouw van de Mulberry havens maakte deel uit van de ganse invasie planning door SHAEF voorzien,bij het uitvaren van de aanvalsvloot,zou deze op de voet gevolgd worden door de vloot die de haven gedeeltes over het kanaal zou trekken,de aanbouw van de Mulberry havens zou zo vlug mogelijk na de eigenlijke invasie geschieden opdat de oprukkende troepen zo vlug mogelijk van de nodige materialen zouden voorzien worden.Zoals U reeds hierboven kon lezen waren er twee Mulberry havens gepland,Mulberry A (voor AMERICA) in de Amerikaanse sector van Omaha Beach en Mulberry B (voor British) in de Engelse GOLD sector.De amerikaanse Mulberry zou opgetrokken worden tussen Vierville-Sur-Mer en Colleville-Sur-Mer om exact te zijn voor Colleville-Sur-Mer reikte de Mulberry A tot aan de huidige toegangs weg die van het dorp naar het strand leidt.De Britse Mulberry zou gebouwd worden tussen het uiterste punt van de rotsen te Arromanches en Asnelles met het stadje Arromanches als centraal punt van het heel haven complex.
De constructie van de Mulberries zou volgens een vast en logisch schema verlopen.In eerste instantie zouden de golfbreker series aangelegd worden,de eerste breuklijn voor de kanaalzee zou door de Bombardons gevormd worden,intussen zouden de Phoenix slepers tot op de voorziene plaatsen doorvaren om deze grote caissons op hun voorziene ankerplaatsen te lossen.In tweede instantie zou men de Blockships die de Gooseberries zouden vormen op hun ankerplaatsen brengen en zinken, om de tweede golfbrekers barrière te vormen.Het geheel zou ondersteund worden door in serie verankerde Phoenix caissons, die als schuilplaats voor de schepen met grotere diepgang zouden dienen en als losplaatsen voor de kleinere DUKW's en LST's e.d..Andere Phoenix caissons zouden enkel de rol van golfbrekers vervullen en aanmeer dokken.De Phoenixen zouden voorzien worden van laad-en loskranen en afweergeschut.De Phoenix caissons waren voorzien van een speciaal kleppen systeem die toelieten ze op de juiste diepte te brengen en te verankeren.Eens de Phoenixen geplaatst werd gestart met het aanbouwen en verankeren van de Spud Piers of de eigenlijke laad-en los platforms.
foto: een Spud Pier bij laag tij.
Een Spud pier was een werkkaai die was samengesteld uit een betonnen platform dat gedragen werd door vier metalen peilers,het geheel aan peilers had elk een hydraulisch systeem dat toeliet om de hoogte van deze platforms aan te passen aan de getijden,zodat ten allen tijden het werk ongehinderd kon verder geezet worden vanop deze platforms zodat het laden en lossen van goederen op schema kon blijven.Het systeem wordt getoond op het prentje hieronder.
Foto's hierboven : Een gestrande Whale of Spud Pier platform op het strand van Arromanches.
Via drijvende tussen pontons die tussen de Spud Piers en de vlottende wegen verankerd werden werden door middel van Beetle vlotters transportbruggen (WHALES) naar het strand aangelegd.Het geheel bewoog met de getijden mee,de betonnen Beetle vlotters dreven door een luchtledigheid systeem op de zee.Via deze kunstmatige brugwegen reden vrachtwagens,jeeps tanks naar het strand.het geheel vormde een vlot werkende haven in zee,de grotere schepen gingen voor anker aan de Phoenix caissons daar werden de materialen overgeladen naar de kleinere LST's die deze materialen overbrachten naar de Store Piers of LST piers afhankelijk van de noden,deze pieren waren voorzien van deze fameuze Spud Piers waar LST's met hun laadklep op een ponton konden aanmeren en zo bijvoorbeeld het rijdend materiaal direct naar het strand konden laten rijden,vervolgens waren er barge Piers of landings boot pieren daar werd het verpakt materiaal via op de Spud Piers gemonteerde kranen naar vrachtwagens overgebracht en vervolgens landinwaarts gevoerd.
Foto: Omaha Beach loopbrug 507
reconstructie te Vierville-Sur-Mer
idem
Foto's boven : Arromanches ,gestrande beetles .
Te Omaha Beach was de Amerikaanse Mulberry het eerst operationeel,zoals reeds vermeld zaten de Amerikaanse bondgenoten ver vooruit op het voorziene aanbouw schema en werden de eerste operationele foto's geschoten op Mulberry A ,het enthousiasme van de Amerikanen was op dat moment door de positief concurenciële inzet enorm ,maar de Britten hadden hun bedenkingen,volgens hen waren hun bondgenoten te vlug te werk gegaan en waren er mogelijk fatale aanbouw fouten gemaakt , zo waren er te grote ruimtes vrij tussen de Phoenix caisson series.Het vlug operationeel zijn van de Mulberry zou later de bij de Amerikanen zuur opbreken.
De Grote Kanaal storm van 19 t.e.m. 21 juni 1944
Mulberry Omaha in actie
Hoe vernuftig het Mulberry haven systeem ook was ,had zij ook haar achillespees de haven was in haar geheel getest geweest maar nog nooit onder zware storm.Op 19 juni 1944 was het zover,het Kanaal werd getroffen door de zwaarste zomer storm ooit genoteerd in de streek,de zee ging er ongelooflijk zwaar te keer er werden nooit geziene golfhoogten genoteerd,de storm duurde ook ongezien lang,drie dagen zonder één enkele moment van rust stormde het.De door de Britten opgemerkte gebreken van Mulberry A traden op het voorplan.Te Omaha werd de gehele mulberry vernietigd,tijdens deze zware storm waren de Bombardons die de eerste golbrekers barrage vormden losgeslagen en op de Phoenix caissons en pieren terecht gekomen,wat tot onherstelbare schades aan de Mulberry leidde,zo erg dat de Amerikaanse Mulberry haven na de storm werd opgegeven.Te Arromanches leed de Mulberry ook schade maar minder fatale, de schade was beperkter en kon hersteld worden met gerecycleerde onderdelen zoals Phoenixen e.d. .De bombardons waren ook hier losgeslagenmaar misten gelukkiglijk de haven zelf en stranden in het rots gedeelte van de kust rond Arromanches,de bombardons zouden echter niet meer opgesteld worden daar ze compleet vernield werden.Port Winston zou tijdens de storm weel actief blijven en er in slagen om per dag ongeveer een 1000 ton aan goederen landinwaarts te brengen.Hersteld en wel zou Port Winston dus als enige over blijvende Mulberry haven in werking blijven langsheen de Normandische kust , terwijl men te Omaha besloten had direct via LCT's op het strand te lossen,wat zich vooral tot rijdend materiaal zou beperken.Port Winston zou nog twee stormen ondergaan beschadigd worden maar operationeel blijven.
Arromanches : beschadigde Phoenix caisson.
Foto's : Arromanches de resten van Mulberry B
Langer dan voorzien...
Door het stil leggen van Mulberry A ,werd Port Winston de belangrijkste Mulberry haven aan het Europese front,mede ook door het feit dat de haven van Cherbourg door de Duitse bezetters dusdanig vernield was geweest dat zij nog onbruikbaar was en in eerste instantie nog niet ingenomen was.Andere havens waren ook zwaar beschadigd of nog steeds bezet zoals de haven van Antwerpen.Bij het opzetten van de operatie Market-Garden,zouden de bevoorradingen voor de Operatie van hier uit Normandië komen.Port Winston ta Arromanches,zou uiteindelijk meer dan de de verwachtingen als kunstmatige zeehaven.Port Winston zou nochtans niet van tegenslagen gespaard blijven , na de Juni storm nog tweemaal door stormen getroffen worden in de maanden Oktober en November,nochtans zou zij als haven een prachtig gemiddelde aan tonnages materiaal verwerken ,een gemiddelde van 6765 ton goederen per dag.
Port Winston zou uiteindelijk eind November 1944, na zes maanden activiteit in plaats van de voorziene drie maanden,gesloten en ontmanteld worden bepaalde onderdelen zoud herbruikt worden in de heropbouw van de door de Duitsers vernielde havens en ook de metalen whales zouden hun plaats vinden in het landschap als vervangings bruggen voor de kleinere vernielde bruggen in Frankrijk en Europa.
De restanten van Mulberry B " Port Winston" te Arromanches zijn nog steeds in volle zee en op het strand te bewonderen, er zijn nog steeds Phoenixen, Spud Pier platformen en Beetles zichtbaar in zee en op het strand. Te Omaha Beach duiken nog regelmatig bij heel laag tij de restanten van de door de storm vernielde Bombardons uit de zee op ( foto 1 hieronder).
Maar Port Winston,het levend bewijs van het menselijk technologisch vernuft lijkt stilaan op een totaal verdwijnen af te stevenen,sommige Phoenix caissons zijn na al die jaren in zee en de vele doorstane stormen in elkaar gestort en het jaren lang onverzorgd blijven van deze reuze grote betonnen caissons begint zijn tol te eisen, want zoals bij zovele dingen uit het verleden lijkt Port Winston veroordeeld te zijn en is de kans groot dat de haven helemaal wegsterft.
Sgt Eagle April 2005
Voor het beeldmateriaal uit de oude doos wensen wij deze sites te bedanken:
http://www.normandiememoire.com/NM60Anglais/accueil.php
http://www.combinedops.com/Mulberry%20Harbours.htm
http://search.eb.com/normandy/articles/Mulberry.html
