Hłasko Marek (1934-1969), polski prozaik.

Kierowca samochodów ciężarowych w latach 1950-1953.

Od 1951 korespondent terenowy Trybuny Ludu. Debiutował w prasie opowiadaniem Baza sokołowska (1954).

Szeroki rozgłos przyniósł mu zbiór opowiadań Pierwszy krok w chmurach (1956).

W 1958 wyjechał na stypendium na Zachód i poprosił z powodu nagonki politycznej przeciwko niemu w kraju o azyl polityczny w Berlinie Zachodnim.

Liczne podróże, w tym do Izraela, gdzie przebywał dwa lata.

Następnie dłuższy pobyt w USA, tamże w 1968 uzyskał licencję pilota.

Zmarł tragicznie w Wiesbaden.

Jego twórczość w pierwszym okresie była uważana za wyraz sprzeciwu wobec jałowości i schematyzmu literatury okresu stalinowskiego (realizm socjalistyczny w literaturze):

Opowiadania:

• Ósmy dzień tygodnia (Twórczość, 1958),
• Cmentarze. Następny do raju (Paryż, 1958),
• Wszyscy byli odwróceni. Brudne czyny (Paryż, 1964),
• Nawrócony w Jaffie. Opowiem wam o Esther (Londyn, 1966),
• Opowiadania (Paryż, 1963), Namiętności (1982),
• Wspomnienia Piękni dwudziestoletni (Paryż, 1966),

Powieści:

• Sonata marymoncka (napisana 1951, wydana w Warszawie 1982),
• Sowa, córka piekarza (Paryż, 1968),
• Palcie ryż każdego dnia (napisana 1967-1968, wydana w Warszawie 1983),

Utwory wybrane:

• Utwory wybrane (tom 1-4, Warszawa, 1985, tom 1-5, 1989).

    Hłasko był współscenarzystą filmów:  

• Koniec nocy (1957), Pętla (1957, reżyseria W. Has, wg opowiadania z tomu Pierwszy krok w chmurach, 1956),

• Spotkania (1957, reżyseria S. Lenartowicz, wg noweli Śliczna dziewczyna),

• Ósmy dzień tygodnia (1958, reżyseria A. Ford).

• Na podstawie tekstów Hłaski zrealizowano filmy: Baza ludzi umarłych (1959, reżyseria Cz. Petelski, wg opowiadania Następny do raju),

• Sonata marymoncka (1988, reżyseria J. Ridan).

           Opracowane na podstawie /Encyklopedii PWN/